BAN FOIE GRAS

 De vette lever, gekend als foie gras, werd oorspronkelijk gemaakt van ganzen. De laatste jaren echter is men vooral gebruik gaan maken van eenden, omwille van financiële redenen.

 

Voor eendenlever heeft men een hybride soort gecreëerd, namelijk de Mulard eend. Dit is een kruising tussen Cairina moschata en Anas platyrhynchos.

 

De mannetjes worden gebruikt voor foie gras. De lever van de vrouwtjes is te geaderd en dit wil de consument niet. Daarom worden de vrouwtjes gekweekt voor vleesconsumptie of worden ze als kuikentje levend vermalen of vergast.

Er bestaan verschillende foie grasproducenten over heel België. Vlaanderen telt nog 1 producent. Belgen zijn de 2de grootste consumenten van foie gras in Europa.

Ongeveer iets meer dan 24 500 ton foie gras werd in 2018 geproduceerd in de Europese Unie. Dit was 22 600 ton eendenlever en 1900 ton ganzenlever. De sector schept een omzet van 4 miljard euro.

De Europese Unie produceert ongeveer 90% van de foie gras op wereldschaal. De andere grote producenten zijn China, de Verenigde Staten en Canada.

Volgens Eurostat was de export van de Europese Unie naar derde landen in 2018 goed voor 82 miljoen euro, wat 58% meer is dan in 2017 (+50% in volume).

De eerste fase is de opfokfase. De eenden worden ad libitum gevoederd. Daarna om de vogels voor te bereiden op de vetmesting, worden ze na 6 weken in een overgangsfase aangeleerd om zich per maaltijd te voeden. Na deze 3 weken wordt er zo veel mogelijk voeding toegediend. Deze training waar de vogel aan onderworpen wordt, dient om de slokdarm te doen verwijden. Deze voorbereiding maakt het de vogels mogelijk om op snelle tijd een grote hoeveelheid voedsel te ontvangen.

 

Hierna begint de vetmestfase. De dieren worden in kleine hokken geplaatst, soms met drie tezamen, zonder buitenlucht of buitenlicht. De vogels krijgen twee keer per 24 uur een geleidelijk opgevoerd rantsoen om de psuedo-krop te vullen, gedurende ongeveer 12 dagen voor eenden en 16 dagen voor ganzen.

Het vetmesten gebeurt door ‘geassisteerde voeding’. Dit wil zeggen dat ze een lange buis in de keel van het dier stoppen en via een trechter het voedsel toedienen.

Door het dwangvoederen krijgen heel wat vogels last van lichamelijke letsels. Een vogel die zelf voeding eet, heeft controle over zijn spierbewegingen en spijsverteringsreflexen. Het dwangvoederen echter brengt veel risico's met zich mee. De buis die wordt ingebracht kan verwondingen en blauwe plekken veroorzaken, alsook perforatie van de slokdarm. Letsel kan ook ontstaan omdat het voedsel te warm is. Er kunnen infecties ontstaan wanneer er per ongeluk voedsel in de luchtpijp terecht komt. Ook kan er verstikking ontstaan hierdoor. Doordat hun lever 10 keer groter dan normaal wordt, worden hun longen samengedrukt. Ze krijgen ademhalingsmoeilijkheden en kunnen moeilijk bewegen. Veel dieren krijgen ook diarree en reflux. Doordat ze op ijzeren draad zitten, kunnen ze hun pootjes ook makkelijk verwonden.

België is één van de weinige Europese landen dat nog foie gras produceert. In veel andere landen is dit verboden.

In Californië en pas ook in New York City is er zelfs een volledige ban op foie gras.

Is onze smaak meer waard dan hun leven?

U als consument kan deze wandaden stopzetten.

Door geen foie gras meer te kopen of eten, daalt de vraag naar foie gras en hopelijk stopt deze horror dan ooit.

Gelukkig hoeft u de smaak niet te missen. In de supermarkt kan u 'Faux Gras de Gaia' kopen, een heerlijk alternatief zonder dierenleed. Heerlijk op een toastje met wat veenbessenconfituur!

Wilt u liever zelf aan de slag? Probeer dan dit recept uit.